ΠΛΑΤΩΝ: ΠΟΛΙΤΕΙΑ (ΤΟΜΟΣ Β’)

Περιγραφή

Βιβλίον Γ’.
Συνεχίζεται η συζήτησις που άρχισε στο Β’ βιβλίο σχετικά με την παιδεία της τάξεως των φυλάκων, ήτοι: Από τις διηγήσεις ανεκτές θα πρέπει να είναι μόνον εκείνες που υμνούν τις αρετές και το ήθος θεών και ηρώων από τις ωδές, εκείνες που καλλιεργούν την ανδροπρέπεια και την γενναιότητα. Η γυμναστική θα πρέπει να αποβλέπη στην τελειοποίησι των εμφύτων ιδιοτήτων πού έχουν οι φύλακες (ταχύτης, εγρήγορσις, αντοχή) η δίαιτα απλή και λιτή. Ακόμη, οι αρχηγοί των φυλάκων να εκλέγωνται με απολύτως αξιοκρατικά κριτήρια οι φύλακες να μη έχουν ιδιωτική περιουσία, για να είναι απερίσπαστοι στο έργο τους, να τρώγουν σε κοινά συσσίτια και να ζουν ασκητικά. Έτσι ανατρέπεται η κοινή αντίληψις, ότι η εξουσία εξασφαλίζει υλικά πλεονεκτήματα και άνετη ζωή στους διαχειριστές της, των οποίων ευδαιμονία θεωρείται η ηθική ικανοποίησις, που απορρέει από την εκπλήρωσι του έργου τους για την προστασία του συνόλου.

Βιβλίον Δ’.
Η υλική ευδαιμονία προορίζεται για την τρίτη τάξι (έμποροι, βιοτέχνες, μισθωτοί). Και την ευδαιμονία όμως αυτήν την εκθέτουν σε κίνδυνο ο πλούτος και η φτώχεια, καθ’ ότι υπονομεύουν την ενότητα και την συνοχή. Έργο λοιπόν βασικό της τάξεως των αρχόντων είναι η διαφύλαξις της πολιτικής δικαιοσύνης. Και στο σημείο αυτό γίνεται αντιστοίχησις μεταξύ πόλεως και ατομικής ψυχής. Οι τρεις τάξεις της πόλεως αντιστοιχούν και στην ατομική ψυχή, ήτοι: άρχοντες = λογιστικόν, φύλακες = θυμοειδές, δημιουργοί = επιθυμητικόν. Η σοφία, η ανδρεία και η σωφροσύνη λοιπόν με επιστέγασμα την δικαιοσύνη εξασφαλίζουν την αρμονική ζωή τόσο της πόλεως όσο και των ατόμων. Αντίθετα αδικία είναι το να κάμνη κανείς πολλά έργα και ξένα προς τον εαυτόν του. Η αδικία προκαλεί την γένεσι αδίκων πολιτευμάτων και διαμορφώνει τους άδικους τρόπους ζωής. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)