Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΩΣ ΕΘΝΟΣ

Περιγραφή

θα μπορούσαμε κάποτε
– να διαβάσουμε το έργο του ποιητή χωρίς τα παραμορφωτικά δίοπτρα της σεφερολογίας
– να αναζητήσουμε στον λόγο των ίδιων των κειμένων, και όχι στην παράφρασή τους, την οδό για την κατανόηση της σεφερικής ποιητικής
– να απαλλαγούμε από εξιδανικεύσεις που αναφύονται όταν κριτική και φιλολογία αναλαμβάνουν, καταχρηστικά, το άχαρο έργο της επιγονικής διεκδίκησης
– να μελετήσουμε την ποίηση στην αντινομική και αινιγματική συνάρτησή της με τον ιστορικό χρόνο και τον κοινωνικό τόπο
– να αποτιμήσουμε την απήχηση της γενιάς του ’30 στη διαμόρφωση της σύγχρονης ελληνικής πολιτισμικής ταυτότητας
– να επαναφέρουμε, κατάλληλα αναθεωρημένες, τις έννοιες “ιδεολογία” και “αισθητική” στη θεωρητική προσέγγιση της λογοτεχνίας, για να μη λησμονήσουμε τη συνομιλία της με το “πραγματικό”
– να διερευνήσουμε πώς επηρεάζει τη λογοτεχνική γραφή η ένταξή της στο εθνικό πολιτισμικό πρόταγμα και η επανασκηνοθέτηση του διαλόγου της με την παράδοση
θα μπορούσαμε κάποτε
– να πούμε, παραφράζοντας λίγο τον Σεφέρη, ότι ο θάνατος του ποιητή είναι η συντέλεια μιας αέναης γέννησης: σε αυτά, και σε άλλα πολλά παρακείμενα, το ανά χείρας πόνημα, προσβλέπει και επενδύει στις αβεβαιότητες του “θα μπορούσαμε” στήριξε τις αναζητήσεις του? γι’ αυτό αποζητά τη συμμετοχή του αναγνώστη.