ΜΗ ΠΑΣ ΠΟΤΕ ΣΤΗΝ ΚΑΖΑΜΠΛΑΝΚΑ

Ο Τόμας Λανγκ είναι ένας παλιός στρατιωτικός που φυτοζωεί στο Λονδίνο καταναλώνοντας ουίσκι και τριγυρνώντας με την αγαπημένη του μοτοσικλέτα. Για να κερδίσει τα προς το ζην, “εργάζεται” ως σωματοφύλακας και μισθοφόρος σε διάφορες αποστολές που του αναθέτουν οι παλιοί του γνώριμοι από το στρατό, μέχρι τη μέρα που κάποιος του προτείνει εκατό χιλιάδες δολάρια προκειμένου να δολοφονήσει τον εκατομμυριούχο κύριο Γουλφ. Ο Λανγκ όχι μόνο αρνείται, αλλά και επιχειρεί να προειδοποιήσει το υποψήφιο θύμα του για τον κίνδυνο που διατρέχει. Απερισκεψία; Ένδειξη καλής ανατροφής; Κεραυνοβόλος έρωτας με την κόρη του εκατομμυριούχου Γουλφ; Ο παρ’ ολίγον πληρωμένος δολοφόνος βρίσκεται μπλεγμένος σε έναν κυκεώνα συνωμοσιών, εκβιασμών και δολοφονιών μέσα σ’ ένα κοσμοπολίτικο περιβάλλον όπου παρεπιδημούν ακραίοι και αδίστακτοι χαρακτήρες. Και μερικές πολύ πολύ ελκυστικές γυναίκες.
Το “Μην πας ποτέ στην Καζαμπλάνκα”, ένα περιπετειώδες θρίλερ, θα μπορούσε να γίνει χορταστική ταινία. Άλλο ένα θρίλερ, λοιπόν; Ασφαλώς, όχι. Ο Λόρι, ο οποίος αναδεικνύεται δεξιοτέχνης της αφήγησης, δεν ενδιαφέρεται μόνο για την πλοκή. Ο ήρωάς του περιπλανάται μεν σε διάφορα μέρη του κόσμου- Πράγα, Καζαμπλάνκα- όπου συμβαίνουν ποικίλα γεγονότα, τα οποία καθιστούν το μυθιστόρημα αξιανάγνωστο, αλλά στοχεύει στην ευαισθητοποίηση του αναγνώστη στο ζήτημα των πολέμων και των όπλων. Τα Βαλκάνια, διαβάζουμε, είναι μέρος όπου γίνεται διαχείριση του εμπορίου ναρκωτικών από τη Μέση Ανατολή προς την Ευρώπη. Επίσης, μαθαίνουμε ότι το θέμα της λεγόμενης τρομοκρατίας είναι πολύ περίπλοκο. Σε αυτήν δεν εμπλέκονται μόνο επαναστάτες, ιδεολόγοι ή κατ΄ επάγγελμα, μα και κυβερνήσεις, οι οποίες συνεργάζονται με σκοτεινούς ανθρώπους. Κινητήρια δύναμη, κατά τον συγγραφέα, είναι το χρήμα: εξαιτίας του χύνεται αίμα, εξαιτίας του γίνονται οι πόλεμοι και τα εγκλήματα, εξαιτίας του οι άνθρωποι προδίδουν ο ένας τον άλλον. Ο Λόρι εκφράζει έναν εμφανή αντιαμερικανισμό. Βάζει έναν αμερικανό αξιωματούχο να πλέξει το εγκώμιο των όπλων λέγοντας πως τα χρήματα από την πώληση των όπλων δεν πάνε ούτε στην τσέπη του αμερικανού προέδρου ούτε στα θυλάκια κάποιων παραγόντων. Ο Λόρι πετάει βολές και προς τους λαούς του κόσμου που πλέουν σε πελάγη αδιαφορίας για όσα συμβαίνουν γύρω τους. Σε κάθε περίπτωση, ο Τόμας Λανγκ είναι ένας συμπαθητικός ήρωας, ο οποίος με τον παλιομοδίτικο εγγλέζικο κυνισμό του σαρκάζει τα πάντα και αυτοσαρκάζεται. Διότι το χιούμορ του Λόρι είναι άριστης ποιότητας, καυστικό, ανατρεπτικό, και ο αναγνώστης το απολαμβάνει. (Φίλιππος Φιλίππου, Το Βήμα, 9/1/2011)