Η ΣΜΑΡΑΓΔΕΝΙΑ ΠΟΛΗ ΣΤΗ ΠΡΑΣΙΝΗ ΖΩΝΗ ΤΗΣ ΒΑΓΔΑΤΗΣ

Περιγραφή

Απελευθερωμένοι πλέον από τη δυναστεία του δικτάτορα, οι Ιρακινοί πίστευαν ότι θα έπρεπε να είναι ελεύθεροι να χαράξουν την ίδια τους τη μοίρα, να επιλέξουν την προσωρινή τους κυβέρνηση και να διαχειριστούν την ανοικοδόμηση του συντετριμμένου τους έθνους. Η χώρα τους δεν ήταν η Γερμανία ή η Ιαπωνία, συντριπτικά ηττημένοι εισβολείς του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου που θα κυβερνιούνταν από τους νικητές. Οι Ιρακινοί χρειάζονταν βοήθεια –σωστές συμβουλές και επαρκείς πόρους– από ένα σώμα υποστήριξης καλοπροαίρετων Αμερικανών και όχι μια ολοκληρωτική κατοχή με αυτοκρατορικούς Αμερικανούς που κλεισμένοι σε ένα από τα παλάτια του τυράννου, έτρωγαν μπέικον και έπιναν μπύρα.

Πράσινη Ζώνη, Βαγδάτη 2003: Σε ένα περιτειχισμένο συγκρότημα με πισίνες και πολυτελείς εγκαταστάσεις, ο Paul Bremer και η CPA (Προσωρινή Συμμαχική Αρχή) ξεκινούν να δημιουργήσουν ένα νέο, δημοκρατικό Ιράκ. Επανδρωμένη με ιδεαλιστές, που επελέγησαν κατά κύριο λόγο για τις απόψεις τους σε θέματα όπως η έκτρωση και η Θανατική ποινή, η CPA σπατάλησε τον κρίσιμο πρώτο χρόνο της κατοχής σε επιδιώξεις που ελάχιστη σημασία είχαν για τις ανάγκες ενός μεταπολεμικού έθνους.

Ο Rajiv Chandrasekaran, πρώην ανταποκριτής της Washington Post στη Βαγδάτη, μας δίνει μια άμεση εικόνα για τη ζωή, έτσι όπως αυτή γαλήνια κυλά στη «μαγική» Σμαραγδένια Πόλη, όπου το χρώμα του χρήματος βασιλεύει, την ίδια στιγμή που στους δρόμους της Βαγδάτης επικρατεί όλο και μεγαλύτερο χάος.