ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ: ΗΘΙΚΑ ΝΙΚΟΜΑΧΕΙΑ (ΤΟΜΟΣ Γ’)

Περιγραφή

Η ηθική διδασκαλία του Αριστοτέλους είναι κατ’ εξοχήν ανθρωπιστική. Στηρίζεται δηλαδή εις τον άνθρωπον καθ’ εαυτόν με όλας τας χαρακτηριστικάς του ιδιότητας, αι οποίαι κατά μεν την καλήν των όψιν είναι αρεταί, κατά δε την αντίθετον είναι κακίαι, και προσδιορίζονται κατά την διαβίωσίν του εις την πολιτικήν κοινότητα και κατά την μετά των άλλων πολιτών επικοινωνίαν του.
Ο αναγνώστης των Ηθικών Νικομαχείων του Αριστοτέλους διαπιστώνει, ότι την κατευθυντήριον γραμμήν εις τον δρόμον της ζωής πρέπει να προσδιορίζη η αρετή, διότι αυτή μόνη εξασφαλίζει εις τον άνθρωπον την πραγματικήν ευδαιμονίαν και αισθάνεται κατά κάποιον τρόπον, ότι αποκαθαίρεται από τας κακίας και τας φαυλότητας του συγχρόνου βίου, και προάγεται κάπως εις την θέσιν του Σωκράτους, δια να αναπέμψη προς τον θεόν την ευχήν, την οποίαν και εκείνος ανέπεμψε με καθαράν καρδίαν και ακίβδηλον διάνοιαν εις το τέλος του Πλατωνικού Φαίδρου:
“Θεέ μου, δός μου την χάριν να αποκτήσω ψυχικήν ωραιότητα, και τα εξωτερικά αγαθά, που έχω, να ευρίσκωνται εις αρμονικάς σχέσεις προς τον εσωτερικόν μου ωραίον κόσμον και πλούσιον να θεωρώ μόνον τον σοφόν, και να μη έχω άλλον πλούτον παρά μόνον εκείνον, τον οποίον έχει ο σώφρων άνθρωπος”. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)