ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ: ΠΕΡΙ ΣΤΕΦΑΝΟΥ (ΠΡΩΤΟΣ ΤΟΜΟΣ

Περιγραφή

Ευθύς μετά την μάχην της Χαιρώνειας (338) η Αθηναϊκή Πολιτεία εδέχθη την προσφερθείσαν συνθήκην ειρήνης. Ο Φίλιππος αφού εώρτασε την νίκην του δεν ηθέλησε να συνεχίση τον κατά των Αθηνών αγώνα, διότι εφοβείτο ίσως μη τυχόν οι Αθηναίοι τα παίξουν όλα και αναγράψουν εις την ιστορίαν των μίαν νέαν μάχην του Μαραθώνος. Άλλως τε ο Υπερείδης είχε προτείνει -μόλις είχεν αναγγελθή το αποτέλεσμα της μάχης της Χαιρώνειας- να στρατολογηθούν και οι δούλοι. Λέγει δε η αρχαία παράδοσις ότι 160 χιλιάδες δούλοι επρόκειτο να επιστρατευθούν. Ο αγών λοιπόν δια τους Αθηναίους θα ήτο αγών υπέρ βωμών και εστιών. Ήξευρε δε ο Φίλιππος ότι εις παρόμοιας περιστάσεις κατά το παρελθόν, ο αθηναϊκός λαός έδειξε και ζωτικότητα και ψυχικήν ακαμψίαν, ανωτερότητα και πατριωτισμόν. Ο Φίλιππος λοιπόν, που εγνώριζε καλά την ελληνικήν ιστορίαν και ιδιαιτέρως την αθηναϊκήν, δεν ηθέλησε να διακινδυνεύση τα θετικά υπέρ αυτού αποτελέσματα της μάχης της Χαιρώνειας, και δι’ αυτό εδέχθη την μεσολάβησιν των εν Αθήναις φίλων του και συνήψε νέαν μετά των Αθηναίων συνθήκην ειρήνης. Ίσως εις την ανεκτικήν αυτήν απέναντι των Αθηναίων πολιτικήν του να έλαβε υπ’ όψιν του και τα εξής: α) την επιρροήν των Αθηναίων επί των νησιών του Αιγαίου και των παραλίων της Μικρασίας και β) την Σπάρτην. Εάν δηλαδή εισέβαλλεν εις την Αττικήν θα εδημιουργούντο εις το Αιγαίον δυσμενείς συνθήκαι δια τον Φίλιππον και ενδεχομένως η Σπάρτη θα ωργάνωνε αντίστασιν ή και επίθεσιν κατά του Φιλίππου.